Leon Adriaans

Leon A. Adriaans (Helmond, 18 januari 1944 – Sint-Michielsgestel, 1 februari 2004) was een Nederlands kunstschilder van hedendaagse kunst.
Na een niet-voltooide Mulo-opleiding werd Adriaans toegelaten tot de Kunstacademie in ‘s-Hertogenbosch.
Hij studeerde er van 1963-1967, maar raakte teleurgesteld in de heersende kunstopvattingen.
In het begin van 1975 had Adriaans zijn eerste expositie in het Utrechtse cultuurcentrum ’t Hoogt.
Het werk dat daar te zien was, werd door hem getypeerd als: “Mijn allereerste tentoonstelling is begonnen.
Centraal staat het zwart, het wit, en het lijden, de vrouw, mijn werk, het dier en het onbekende”.

In 1982 ontstond het eerste van een reeks van schilderijen, waarin de schilder als silhouet aanwezig is.
Vaak is er een geel vlak dat geschilderd wordt door een geknield weergegeven figuur. De toepassing van het silhouet kan
worden gezien als de weergave van een ‘vergeestelijkt’ beeld van de kunstenaar.
De twee vaak aanwezige ramen fungeren als een metafoor voor de inspiratie die de kunstenaar bereikt.