Harry van Kuyk

Harry van Kuyk (Zevenaar, 2 maart 1929 – Nijmegen, 7 mei 2008) was een Nederlandse graficus, kunstenaar, grafisch ontwerper en publicist.
In 1969 ontwikkelde hij een nieuwe techniek voor de grafische kunst, de reliëfdruk.
In 1969 lukt het hem prenten te vervaardigen met een extreem reliëf (tot 20 millimeter) op speciaal dik lompenpapier.
Aanvankelijk noemt hij ze ‘prägedrukken’ (naar het Duits voor blinddruk), destijds een gangbaar begrip in de moderne grafiek.
Maar vanwege de technische verschillen spreekt hij al snel en definitief van ‘reliëfdrukken’.

Zijn witte, geometrisch-abstracte prenten, gekenmerkt door licht en schaduw, zijn vanaf 1970 een groot succes.
Men vergelijkt ze met de witte wandreliëfs en objecten van Ad Dekkers en Nul-kunstenaar Jan Schoonhoven.
‘De meest voor de hand liggende interpretatie van de bladen van Harry van Kuyk verbindt ze aan Nul’, schrijft kunstcriticus Lambert Tegenbosch in 1972.
Er is dezelfde voorkeur voor wit. Er is vaak enige serialiteit. Er is de schilderachtig opgevatte geometrie.
Er is een element mysterie dat wordt opgewekt door leegte.